De dertigers - Nieuws

Home

Nieuws

En wat deed mijn opa in 2008...?

We leven in roerige tijden. Veel van onze energie en aandacht gaat, en dat is begrijpelijk en terecht, uit naar de vele nieuwkomers in Nederland en de wijze waarop zij integreren. Wouter Bos verklaarde onlangs zelfs deze kwestie tot dè opgave van zijn zieltogende partij. Achter deze wereld van integratie gaat echter nog een andere realiteit schuil, namelijk die van energie. Energie? Ja, de wereld van olie, gas, kolen, wind, zon en andere vormen van energie.

Thomas Friedman (auteur van “De wereld is Plat”) stelt dat elke stijging van de olieprijs met $10 leidt tot afname van het aantal democratieën op de wereld met een factor 10. Olie corrumpeert en maakt lui, schijnt het. U en ik hebben de laatste jaren mogen meemaken hoe olie een ongekende prijsstijging heeft doorgemaakt. Inmiddels bedraagt de prijs van een vat olie bijna $140! Het grootste nadeel van die hoge prijs zit natuurlijk in de kosten van levensonderhoud die stijgen doordat u en ik meer moeten betalen voor benzine, elektriciteit en de enorme hoeveelheid producten, die direct of indirect gebruik maken van olie of een gerelateerde brandstof. Tegelijkertijd zien we dat schaarste in de brede zin van het woord leidt tot prijsstijgingen. Niet alleen olie wordt schaarser, maar ook veel voedselproducten, doordat landbouwgewassen afwisselend worden gebruikt als biobrandstof en dan weer als basis voor onze dagelijkse maaltijden. Schaarste in plaats van overvloed dus. En de wereld staat dan ook inmiddels in toenemende mate in het teken van de verdeling in landen die wel olie hebben en zij die niet over olie beschikken. Deze verdeling betekent ook dat de landen die niet over olie beschikken vooral niet te kritisch kunnen zijn over landen die wel over olie beschikken. Met andere woorden, wel (terecht) kritisch kunnen zijn over wat er in Zimbabwe gebeurt, maar bovenal voorzichtig zijn om bijvoorbeeld Saudi-Arabië te bekritiseren.

Zitten we dan in een vicieuze cirkel van schaarste? Ja, zolang we niet in staat zijn ons los te maken van de wereld van olie wel. Maar juist die hoge prijs van olie maakt ook dat het gemakkelijker wordt om te investeren in alternatieve duurzame bronnen. Wind- en zonne-energie worden ineens interessant voor allerlei marktpartijen en particulieren. Tegelijkertijd maakt olie lui. Ook in Nederland zijn er tal van bedrijven of organisaties die direct of indirect lui zijn geworden omdat zij veel verdienen aan die hoge olieprijs. Er is overigens geen enkele reden om niet te mogen verdienen aan een hoge olieprijs. Geld verdienen is uiteraard volkomen legitiem, maar de hoge olieprijs en bijbehorende inkomsten is wel een van de verklaringen voor het feit dat veel olierijke landen in het Midden Oosten geen functionerende democratie weten op te bouwen. Slapend rijk worden lukt, maar slapend democratisch worden niet. Slapend rijk worden nodigt immers niet uit tot creativiteit of transparantie. Daarom is het ook niet verwonderlijk dat juist de kleine, oliearme golfstaten, wel in staat zijn om voorzichtig eerste stappen te zetten richting een volwaardige democratie. Slapend rijk worden zet dus niet bepaald aan tot wakker doordenken. Welke gedachte zou dan kunnen prikkelen om uit deze slaap te komen?

In een gesprek over dat wat de energietransitie wordt genoemd en waar ik recentelijk aanschoof, gaf iemand te kennen bij alle beslissingen ook altijd te denken aan hoe de eventuele kleinkinderen van deze gesprekspartner ooit zouden kunnen vragen; “en wat deed jij dan, opa of oma, in 2008 om het mogelijk te maken dat….” En dat is het nou precies! De overgang naar een nieuwe energiemix, waarbij fossiele brandstoffen zullen verdwijnen ten gunste van duurzame bronnen als wind en zon, zal een geleidelijke zijn. We kunnen immers niet van de ene op de andere dag volledig overschakelen op zon en wind. Dat lukt onder meer technisch niet (veel producten die olie in de basis gebruiken zijn nog niet zonder olie te maken, zoals bijvoorbeeld veel soorten plastic) en dat lukt ook financieel niet (de doorlooptijd van allerlei innovaties van laboratorium naar uiteindelijke toepassing kost tijd en geld). Maar het is wel aan ons om deze transitie verder te helpen en deze daar waar mogelijk te versnellen. Het denken in nieuwe kringlopen (‘’cradle-to-cradle”) en het omarmen van nieuwe duurzame kansen (“leven in de stroom”, zoals Herman Wijffels dat zo mooi noemt) is een opdracht voor ons allemaal. Uiteindelijk willen we nu en/of later allemaal kunnen uitleggen wat wij dan deden in 2008 om deze transitie mogelijk te maken en willen we niet dat het antwoord moet zijn “ik deed niets, want ik was louter in den olie” of ik was “een beetje oliedom”…

Zo bekeken leven we in een ongelooflijke spannende tijd, waarbij we voorlopig moeten leren leven met schaarste en hoge prijzen, hoe moeilijk soms ook, maar tegelijkertijd moeten werken aan een toekomst die gebouwd is op een compleet nieuwe energiehuishouding, omwille van volgende generaties. In sommige opzichten is die nieuwe huishouding overigens enigszins een terugkeer naar vroeger. Amsterdam bloeide in de Gouden Eeuw juist dankzij windenergie. Tegelijkertijd is de uitdaging ongekend. Hoe kunnen we inmiddels bijna 7 miljard wereldburgers van voeding en energie voorzien, in een evenwicht dat de natuur omarmt in plaats van schaadt? Dat is de meest centrale kwestie voor de komende decennia en dat is de kwestie die we nu, ook heel praktisch, dagelijks aan den lijve beginnen te ondervinden. Dat doet niets af aan het belang van andere kwesties, zoals de moeizame integratie van veel nieuwkomers, maar het is goed dat we juist als christendemocraten deze transitie tot een van onze grote uitdagingen voor de komende jaren weten te maken, een transitie die bovendien bij uitstek de eigentijdse invulling is van het wat oudere begrip rentmeesterschap. Juist voor een brede partij die goed in staat is te begrijpen dat het transitiepad tijd kost en dat allerlei tegengestelde legitieme belangen daarin een rol spelen, ligt het voor de hand om dit centrale thema zich nog meer eigen te maken. We zullen als CDA, met het oog op de toekomst, werk moeten maken van deze transitie!

Alwin de Jong - Dertigersgroep Sluizer Amsterdam

CDA Dertigers laten van zich horen

Wil jij als dertiger of als groep naar buiten treden over een politieke kwestie? Of zou je graag zien dat de CDA dertigers als geheel jullie standpunt inneemt? Dan kan dat via de onderstaande procedures.

· Op individuele titel + predikaat ‘actief binnen Dertigers CDA’

· Op titel ‘Dertigers groep’

· Standpunt ‘De Dertigers’

Toelichting:

· Op individuele titel + predikaat ‘actief binnen Dertigers CDA’

Omschrijving: het gaat om het standpunt van één of meer individuen die actief zijn binnen de Dertigers en in die hoedanigheid hun gepeperde mening willen geven.

De procedure is eenvoudig: voorafgaand of gelijktijdig aan de publicatie wordt het stuk door de auteur ter kennisname naar het Stichtingsbestuur (hierna: bestuur) gezonden.

Het bestuur geeft ruchtbaarheid aan het stuk bij alle Dertigers groepen (hierna: groepen) en zorgt dat melding wordt gemaakt op de site. Desgewenst kan het bestuur adviseren over plaatsing van het stuk (welk dagblad, welk format etc.)

· Op titel ‘Dertigers groep’

Omschrijving: het gaat hier om een standpunt van een Dertigers groep. Intern is de procedure is aan de groep zelf. Verder is de procedure gelijk aan de voorgaande. De trekker stuurt het stuk aan het bestuur.

· Standpunt ‘De Dertigers’

Omschrijving: het gaat hier om een standpunt, vertolkt door ‘De Dertigers.’

Initiatief: een Dertigers groep, vertegenwoordigd door een trekker.

Fase 1: volle toetsing

De groep stuurt het stuk naar het bestuur. Zonder enige vorm van toetsing zet het bestuur de procedure in werking. Als het voorstel wordt voorgedragen door drie of meer groepen gezamenlijk, dan wordt fase 1 overgeslagen.

Het voorstel wordt door het bestuur naar twee groepen gestuurd, die beide vol toetsen. De wijze van toetsing wordt door iedere Dertigers groep afzonderlijk geregeld. De groepen reageren binnen uiterlijk één maand. Zij kunnen op drie wijzen oordelen:

- afgewezen

- te amenderen

- goedgekeurd

Geeft minstens één van beide groepen het oordeel ‘afgewezen’ dan is het voorstel van de baan.

Indien één van beide groepen het oordeel ‘te amenderen’ geeft, dan geeft zij ook suggesties daartoe aan. De initiatiefnemer wijzigt vervolgens het voorstel en legt het aan opnieuw aan deze groep(en) voor. Opnieuw reageert zij binnen één maand.

Ook als een groep het voorstel goedkeurt, kan zij suggesties ter verbetering aandragen. Het voorstel behoeft niet opnieuw ter volle toetsing worden voorgelegd.

Wanneer beide groepen het oordeel ‘goedgekeurd’ geven, gaat het voorstel de tweede fase in.

Fase 2: marginale toetsing

Het bestuur stuurt het voorstel naar alle groepen. De groepen hebben slechts het oordeel te geven ‘afgewezen’ of ‘goedgekeurd.’ Het staat hen vrij suggesties te doen voor verbetering. Is één van de reacties afwijzend, dan is het voorstel van de baan. De groepen reageren binnen één maand.

Wordt het stuk hierna verbeterd op essentiele punten, dan wordt het definitieve voorstel opnieuw ter goedkeuring naar alle groepen gestuurd. Zij reageren binnen één maand.

Zijn alle groepen akkoord, dan kan de initiatiefnemer met het standpunt naar buiten treden.

Lustrumbijeenkomst De Dertigers

Zaterdag 24 november as. vieren de Dertigers (van toen en nu) hun 10-jarig bestaan. Je kunt je voor 16 november aanmelden via: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

We beginnen om 13.30u met een pittige discussie onder leiding van een professionele gespreksleider.

Eén van de stellingen luidt:
- In het huidige politieke landschap voelen Dertigers zich een ‘alien’;

In het tweede gedeelte zullen we discussiëren aan de hand van onderwerpen die door een aantal Dertigersgroepen zijn voorbereid:
- Wat is de houdbaarheid van het Rijnlandse model?
- Zorgt de tweedeling in de maatschappij er in 2020 voor dat de algemene voorzieningen minder zijn geworden?
- Hoe kijken wij tegen immigratie en emigratie aan?

Naar goed Dertigers-gebruik sluiten we de middag af met een borrel.

Wanneer: Zaterdagmiddag 24 november
Inloop vanaf 13.00u
Einde borrel 18.00u
Waar: Utrecht, in het Louis Hartlooper Complex, Tolstreegbrug 1 (bij het Ledig Erf)
Aanmelden: Vóór 16 november via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

Aart Jan de Geus en René Paas 16 oktober 2006

“Als je op je 20ste nog geen navelpiercing hebt, dan zul je hem wel nooit nemen.” Met deze opmerking opent René Paas, voorzitter van het CNV zijn presentatie. Dit is één van de problemen waar de vakbeweging mee kampt. Weinig jongeren worden lid van de vakbond en velen zullen dit op latere leeftijd ook niet doen. En dat is jammer, want de vakbeweging heeft een belangrijke rol in het Nederlandse poldermodel. Solidariteit tussen werknemers vormt de kracht van de vakbeweging en dit verstevigt de positie van de werknemers.

Minister De Geus benadrukt dat de werknemers hun kracht moeten zoeken in employabiliteit. Werknemers die een leven lang leren blijven aantrekkelijk voor werkgevers. Scholing zorgt voor weerbaarheid op de arbeidsmarkt. De minister zoekt het in een betere toerusting van mensen en niet in de schijnzekerheid die ontslagbescherming biedt.

Werkgelegenheid zal in de toekomst steeds meer arbeid op relatief hoog niveau zijn. Ongeschoolde werknemers krijgen het moeilijk, onafhankelijk van de grootte en invloed van de vakbonden. Er moet geïnvesteerd worden in menselijk kapitaal (scholing) aldus de minister. Er moet een ‘fit’ met de arbeidsmarkt zijn als mensen van school af komen.

Deze bijeenkomst is georganiseerd door 30-ers groep Neude in Utrecht

Peter Blom, CEO van de Triodos Bank

Op maandagavond 29 oktober 2007 hebben wij als Neudegroep een interessante gast. We willen de groep iets groter maken dan gebruikelijk en hebben dus ruimte voor een aantal geïnteresseerde 30-ers uit andere groepen om deel te nemen aan de discussie.

Onze gast is Peter Blom, CEO van de Triodos Bank.

De Triodos Bank financiert bedrijven, instellingen en projecten met een meerwaarde op sociaal, milieu en cultureel gebied, daartoe in staat gesteld door spaarders en beleggers die kiezen voor maatschappelijk verantwoord en duurzaam ondernemen.

N.a.v. een eerder gevoerde discussie in de Neudegroep over private-equity bedrijven en hedgefondsen gaan we nu in discussie met Peter Blom over 'maatschappelijk verantwoord aandeelhouderschap'.

Hij zegt: bij voorbeeld: "Als een aandeelhouder met een langetermijn-visie in een onderneming stapt, moet hij er als mede-eigenaar voor willen zorgen dat de onderneming op lange termijn gezond blijft. Als hij er instapt met een financieel perspectief voor de korte termijn is dat ook prima, maar dan moet je je niet bemoeien met de strategische doelen van een onderneming".

Locatie: centrum Utrecht,
Tijd: +/- 19.00u
Verdere informatie volgt na aanmelding

Aanmelden per e-mail: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken (ovv aanmelding Peter Blom)
Het aantal plaatsen is beperkt; als je je aanmeldt verwachten we ook dat je komt!

Meer...

<< Begin < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Resultaten 1 - 9 van 10